vrijdag 31 oktober 2008

Vrijdag 31 oktober: Saybot, zeg dat wel...

Bezoek bij Saybot, ontmoeting met de founder en CEO van het bedrijf, de Chinees Pengkai Pan. Saybot biedt een hele slimme dienst op het gebied van e-learning aan.

Zij hebben de busines case van e-learning op het gebied van talen onderzocht en kwamen tot de volgende aanname:

er is in China een grote en steeds groeiende behoefte om het ‘engels spreken’ te oefenen.

Deze behoefte wordt geïnitieerd door de volgende drivers:
1. Een groeiend aantal Chinezen willen engels spreken, onder andere omdat:
a. opkomst Engelstalige televisie;
b. opkomst Engelstalige internet;
c. opkomst Engelstalige business.
2. er is een gebrek aan Engels sprekende docenten (Chinese docenten kunnen wel studenten goed Engels leren schrijven maar spreken het zelf nauwelijks);
3. het spreken an sich staat niet hoog op het Chinees curriculum;
4. ouders kunnen de studenten niet helpen of ‘bijleren’ omdat zij zelf ook nooit engels spreken of hebben gesproken.

Een oplossing werd gisterenavond vernomen van de barman in ons hotel. Download zoveel mogelijk Engelse films als je kunt. En luister naar de uitspraak (en spreek na). Een andere oplossing is die van Saybot.

Saybot wil het leren Engels leren spreken:
- interactief en leuk maken;
- overal en altijd toegankelijk maken;
- enthousiasmerend en stimulerend maken.

Saybot heeft daarvoor, sinds 2005, een e-learning tool ontwikkeld (via het SaaS-model). Met deze tool kunnen Chinese kinderen (vanaf 8 jaar) Engels leren door zinnetjes voor te lezen of Engelse antwoorden op Chinese vragen te geven. Een geavanceerde spraakcomputer passeert het antwoord en geeft aan of er fouten in de uitspraak zitten. De feedback is concreet en gericht op het leerproces. Bijvoorbeeld typische Chinese fouten (werkwoorden niet op de juiste plek) worden gecorrigeerd met de opmerkingen ‘This is a typical Chiniglish answer’.

Het bedrijf is in Amerikaanse handen en wordt geleid door de Pengkai Pan (MIT). Caybot heeft 10 miljoen dollar funding ontvangen van Nicholas Negroponte (MIT, boek Being Digital 1995), Leonard Kleinrock, CID, CMHJ en Vickers. Ze hebben op dit moment 80 medewerkers.


Het mooie van de propositie is dat Saybot ook contentleveranciers heeft die de tool gebruiken om lesmethoden te ontwikkelen én te vermarkten. De content staat in de database van Saybot en het kost de nodige bewerking om een taalmodule te maken (2 tot 6 dagen). Met een revenu sharing model verdient vervolgens de contentleverancier én Saybot als de methode wordt afgenomen (circa 20 dollar per licentie). De contentleveranciers zijn allemaal topbedrijven die graag de taalmarkt willen (blijven) bedienen. Saybot wordt hiermee zelf ook een topmerk, geladen door topmerken.

De propositie is niet bedoeld om de docent te vervangen. Het is de vervanger van cd-roms, cassettebandjes, en dergelijke. De docent kan juist deze tool gebruiken om meerdere kinderen te helpen en de gedetailleerde voortgangrapportage te gebruiken om de leerlingen te helpen of te stimuleren.

Het enthousiasme van Pengkai Pan is geweldig en hij had de groep aan zijn voeten. Zeker na de licht timide praatjes van afgelopen dagen door andere bestuurders. Pengkai Pan voorziet een prachtige toekomst in een veranderende Chinese samenleving. Engels leren wordt door zijn tool steeds toegankelijker. Op dit moment hebben ze 300.000 studenten (na twee jaar) maar voornamelijk nog op private schools. De markt is natuurlijk immens groot. Zeker als Chinezen later ook via Saybot ook andere talen kunnen leren. Tijdens de rondleiding kome we bijvoorbeeld een fransman tegen die bezig was met een tool voor de Franse taal. Het verschil met de Chinese kantoren die we eerder gezien hadden was enorm. Hier ruime werkplekken. Lichte vloeren, veel energie en enthousiasme. Penking Pan legt ons uit dat het HR-beleid Westers is georiënteerd. Dat wil zeggen een goed salaris, beoordelingen en het stimuleren van een optimale werksfeer. Dat hij daarin geslaagd is, wordt duidelijk door de rondleiding.

Saybot ademt succes uit. Mooi om een glimp hiervan te mogen opvangen. We zullen op het gebied van e-language learning nog veel van Saybot horen.

Tussen lunch en diner

We stappen weer de bus in die ons naar een wederom traditioneel Chinees restaurant brengt. We krijgen van Marco, onze reisleider, Chinese les. Interessant om te horen hoe bepalend klanken in de Chinese taal is. Nuance-verschillen maak je hier niet met woorden, maar met de tonatie van een klank. Ma, Maaa, Maee, Maaa betekent allemaal wat anders.

Na de lunch op weg naar de Great Wall Broadband Network Ltd. Een breedband service provider. Veel kan ik er niet over zeggen, het was allemaal chinees voor mij :-).

Hierna gingen we… dineren! We zitten in een mooi restaurant uitkijkend op de Bunt. Als bezoek schuift aan medewerkers van het consultaat Astrid Boschker (hoe grappig, oud KPMG-collega) en Wierd Vonk. Wierd houdt een vlammend betoog over EXPO 2010 die in Shanghai plaats gaat vinden. Hij is trots op zijn verhaal en over het Nederlandse paveljoen. Wij vinden het niet zo heel erg mooi, maar smaken verschillen. We hebben als ondernemers wat moeite met de 20 miljoen euro die overheid in deze exercitie stopt zonder al te veel targets (anders dan niet meer dan 20 miljoen spenderen). Waarom kan het bedrijfsleven niet deze rekening oppakken? Maar ja na een week gezien te hebben wat staatsinvloeden kunnen betekenen stellen wij ons nietig op en eten beleefd door.

Ook aangeschoven is Sander Grunewald. In 2006 werkte ik bij KPMG en Sander was mijn directe collega. Sander is sinds drie weken aan het werk voor KPMG Shanghai en hij vertelt op uitbundige en humoristische wijze zijn verhaal. Hoe gaat het als je hier aankomt? Hoeveel stempels heb je nodig? Kun je gemakkelijk aan een appartement komen? Hoe ziet er hier een IKEA uit? Heb je een hulp? Hoe is hier het uitgangsleven? Vragen die Sander allemaal beantwoordt. Na het diner gaan we in de bar ‘even’ naborrelen.

Donderdag 30 oktober: Easylife

Al vroeg word ik wakker in ‘Goblin City’. Ik heb een kamer op de 75e verdieping en kijk uit over de groeiende skyline van Shanghai. Het is mistig maar ik zie de vele gebouwen en alle bouwvakkertjes die verder bouwen aan de wereldstad. Bob de Bouwer zou trots op ze zijn.

Na het ontbijt gaan we naar Easylife, een financial service provider. Easylife is het knooppunt in het veelal nog primitieve Chinese betalingsverkeer. Zij verzorgen ATM, ticketmachines voor trein en metro, internetbetaalsites, boekingssites. Zij zijn een transactioneel financieel bedrijf dat met hun knooppunt-positie een mooie hub in een hard groeiende economie. Ze verdienen hun geld op kick-back en revenuesharing modellen. Bovendien transporteren zij ontvangen geld na 1 tot 5 dagen, wat een smak rente oplevert.

Ze presenteren ons een investment proposals. Het blijkt dat ze naar investeerders op zoek zijn. Het blijkt, omdat de presentatie niet echt gestructureerd verloopt. Met de nodige tolkenverwarring komt het gesprek moeizaam tot stand. Ik denk dat er een enorme markt is om Chinezen westerse presentatietechnieken te leren.

donderdag 30 oktober 2008

Op weg...

Na de lunch met Bettine Vriesekoop gaan we op weg naar Shanghai. We doen dit op een bijzondere manier. Als je in 2008 aan China denkt, denk je aan de Olympische Spelen en aan de Chinese Muur. Op weg naar het vliegveld gaan we even langs de Chinese Muur. Heel toevallig stoppen we ook bij het Olympisch Stadion, het beroemde vogelnestje. Een prachtig gebouw waar het zeer druk was met Chinezen. Ze kwamen allemaal het gebouw bezichtigen omdat zij tijdens de Spelen de stad niet in kwamen. Bijzonder gebouw is ook het drakengebouw. Na de kiekjes, op weg naar de Muur. Ik kijk er enorm naar uit en inderdaad het is iets heel bijzonders. Een 7.000 kilometer lange lintworm die door het landschap heen vroedt. Bergen op, bergen af. Woestijnen door, bossen door. Wij stoppen bij een stuk Chinese Muur dat diende als valstrik. Het was namelijk een rondje. Als een vijandig leger door de eerste muur heen brak, werden ze omsingeld omdat ze in een rondje vast zaten. Slimme jongens, die chinezen.Natuurlijk moet iedereen de muur op (en weer af). Vele trappen. Maar boven bij een eerste uitkijkpost aangekomen ontvang je (tegen betaling :-)) een heldenpas. Mao wordt veelvuldig geciteerd 'He who has not climbed the Great Wall is not a true man'. Het is maar dat je het weet.

Daarna de bus in op weg naar het vliegveld. Op het vliegtuig aangekomen vertrekken wij uit de grootste vertrekhal ter wereld. Prachtig!

Na een vlucht van twee uur komen we aan in regenachtig Shanghai. We worden overdwelmd met grote gebouwen. Het lijkt een beetje op Goblin City van Batman. In het Grand Hyatt Shanghai hotel aangekomen krijgen we voor het eerst sinds ons vertrek op zaterdag frietjes. Ze worden lekker opgepeuzzeld (natuurlijk met een goed fles wijn).

Lunch met Bettine Vriesekoop

In het gebouw van CCTV op de hoogste verdieping is een restaurant. Het restaurant draait zodat je al etend heel Beijing kunt zien. Aan tafel schoof Bettine Vriesekoop aan. Ze is bekend als Nederlands beste tafeltennisser allertijden maar ook als tafelgast is ze bijzonder goed!

Ze presenteerde uit haar boek 'Bij de Chinees' haar indrukken van China en de overeenkomsten tussen tafeltennissen en zaken doen met Chinezen.

Ze refereerde naar het boek 'Kunst van het oorlogvoeren', een van de verplichte boeken voor iedereen die Chinesen beter wil begrijpen. Drie axioma's die voor Chinezen bij oorlog voeren gelden:
1. Begin altijd met een voorsprong
2. Basisvaardigheden moeten uitstekend zijn
3. Toon discipline, geen emotie

Haar verhaal zette je aan het denken over de afgelopen dagen. Haar ervaring werd samengevat in één pakkende zin: 'alles wat jij kan, wat een Chinees ook kan, kan een Chinees beter'.

Bijzonder gaaf!

Bezoek CCTV

CCTV Internationaal is China's grootste nationale televisienetwerk. Ze hebben 11 'gewone' kanalen, 1 HDTV-kanaal en 11 pay-tv kanalen. Ze waren ook verantwoordelijk voor de uitzendingen van de Olympische Spelen.

Ze zitten in een bijzonder pand, maar ook een bijzonder oud pand. Over een paar jaar gaan ze naar een nieuw pand dat ontworpen is door Rem Koolhaas. Het gesprek liep voorzichtig. Sowieso bijzonder om alle gesprekken met een tolk te moeten doen. Zeker omdat je er vanuit kan gaan dat onze gesprekspartner goed engels kan verstaan.

Gesprek ging over de ambitie en groei van CCTV in een steeds crossmedialer platter wordende wereld. CCTV wil de wereld het echte China laten zien. Zij richten zich daarom binnenkort ook op Russische en Arabische kijkers. Maar ook betreden ze crossmediale paden. Ze bieden bijvoorbeeld het complete uitgezonden archief gratis digitaal aan, zijn bezig met advertentiemodellen (sinds oprichting winstgevend aldus de woordvoerder).

Op onze vraag wat de grootste uitdagingen voor CCTV de komende jaren zijn, werd geantwoord:
- Competitie in de markt. Er zijn in China op dit moment 3.000 kanalen, dit zullen er alleen nog maar meer worden. Hoe hou je deze ratrace bij?
- Nieuwe technologie. Welke keuzes moet je maken als CCTV? Welke paden moet je (blijven) volgen?

Klinkt als bekende uitdagingen die we ook in Nederland kennen. Op de vraag hoe CCTV denkt om te gaan met het afnemend kijkgedrag van jongeren was het antwoord:
1. Door betere programma's te maken (ook met betere uitzendkwaliteit zoals HDTV)
2. Door kanalen te gebruiken die jongeren bereiken onder andere door het gebruik van een mobielplatform.

Na afloop van het gesprek gingen we een kijkje nemen in de regelkamer. Bijzonder om te zien hoe oud (het gebouw en de kantoor) nieuw (de vele flatscreens, geavanceerde software, ed) bij elkaar samenkomt.

Woensdag 29 oktober: China op zijn mooist

Vandaag gaan we een stukje cultuur snuiven. De verboden stad en de Chinese muur bezichtigen. Gelardeerd met een snufje inhoud en interessante verhalen.

We beginnen 's ochtends met het uitchecken want vanavond vertrekken we naar Shanghai. Met zijn allen steeds jolliger de bus in (ja zelfs om 8 uur) op weg naar de Verboden Stad. Prachtig, foto's zeggen meer dan 1000 woorden, hier een paar uit de collectie.










Daarna gingen we weer de bus in op weg naar CCTV.