donderdag 30 oktober 2008

De Nederlandse ambassade

Na het schoolbezoek gingen we snel weer de bus in. Op weg naar de Nederlandse ambassade. We werden hoffelijk met een kop koffie ontvangen (maar de haring en de champagne werden wel gemist...). Albert van Pabst en Wendy Jansen gaven hun inzichten over China. Boeiend en interessant. Ervaringen werden gespiegeld. Hierna gingen we eten (het was niet echt een weightwatchersreis :-)).

Tijdens het wederom uitbundige eten luisteren we naar de verhalen van Henk Schulte Nordholt aangevuld door onze opperbegeleider Jan van der Putten.

Na het eten begeleidde Martijn Kole van HGRV, de inspirator en organisator achter deze reis ons weer naar de bus en terug naar het hotel. Het was weer een geslaagde dag.

CERNET (deel II)

(door een verhuizing van hotels was de connectie even wat minder en lukte het me niet om de blogs iedere dag te updaten)

De omvang wordt veelvuldig aangehaald in het kader van de wet van de grote getallen. Maar ook de regionale spreiding is bijzonder. Iedere regio kent zijn eigen boekenlijst. De Chinese overheid wil graag naar centrale examens, het toetsen van kennis zien ze als een belangrijk speerpunt. Niet dat ze dat nu op dit moment nog niet hebben. Bijvoorbeeld het toelatingsexamen voor het hoger onderwijs wordt al centraal afgenomen, goed voor 10 miljoen examens per jaar. Een kleintje, het examen voor ‘Cambridge Teenager English’ is al goed voor 4 miljoen examens per jaar.

Dit moet toch kansen bieden voor het gezelschap! Het blijkt allemaal lastig te liggen. Media is een bijzonder segment voor de Chinese overheid, educatie ook in verband het opvoedkundig karakter. Educatieve media geleverd door buitenlandse bedrijven ligt dus dubbel gevoelig.

Niet dat er op dit moment geen klassieke buitenlandse boektitels in China te verkrijgen zijn, alleen worden deze ‘relabeled’ door Chinese uitgevers in samenwerking met de buitenlandse uitgevers. En dan kan alles behalve ‘politiek-gevoelige boeken’.

Als je zo ver bent dat je een educatief boek in samenwerking met een Chinese uitgever hebt uitgegeven moet je nog op de boekenlijst komen. Een educatie board keurt schoolboeken goed of af. Een school mag vervolgens zelf beslissen welke goedgekeurde boeken ze kiest. Veelal keurt de education board twee boeken met verschillende methoden goed.

De Chinezen houden sowieso van lijstjes. Er bestaat ook een lijst met buitenlandse onderwijsinstellingen waar Chinese studenten kunnen gaan studeren. To be or not be on the list, zullen we maar zeggen. Als je namelijk als buitenlandse onderwijsinstelling niet op deze lijst staat dan zal er geen enkele Chinees naar je opleiding gaan. Op hoeveel beursen je ook gaat staan met je folders.

Cernet is de spin in en op het web voor educatie. Ze hebben bijvoorbeeld een portal opgericht voor Chinese studenten die een baan zoeken na hun studie www.myjob.edu.cn. Ze hebben een hele lijst van educatieve en commerciële websites.

- www.blog.edu.cn
- teacher.eol.cn (Docenten-site)
- Goakoa.eol.cn
- www.ef.com.cn
- liuxue.eol.cn
- child.jxedu.gov.cn (een site voor kindergartners)
- mydesign.edu.cn

Daarna hadden we een lunch met medewerkers van Cernet. Een bijzondere lunch mag ik wel zeggen. We aten onder andere zeekomkommer. Een glibberige slak die knauwde als een binnenband van een fiets en smaakte naar niets. Dat was nog het erge, alle moeite voor niets! Ik heb hem (of haar?) dapper opgegeten. Once in a lifetime experience zullen we maar zeggen.

Na de glibberige lunch in de bus op weg naar Beijing Chen Jinglun High School. Een openbare school met een lang verleden. Door de jaren heen vier keer van naam veranderd. De laatste keer in 1991, een ondernemer uit Hong Kong liet de hele school renoveren en om hem te bedanken hebben ze de school naar hem vernoemd. Klinkt leuk, zouden we in Nederland ook moeten doen. De Joop van den Ende- en Marcel Boekhoorn-schooltjes zouden dan overal ontstaan :-).

In 2002 werd de school een geaccrediteerde ‘demonstratie’ high school in Beijing. Waarschijnlijk betekent dit dat ze dus een gediplomeerde demonstatieschool zijn. Welnu ze zijn geslaagd. Alles zag er schoon en verzorgd uit. Lachende kinderen op een jiujitsu training. Een ICT-docent die het computersysteem in de iets wat gedateerde computerzaal liet werken. Maar allemaal shiny happy people. Noordhoff Uitgevers stal de show door een presentatie te geven van hun online onderwijspakket. Zo waar een hit, men was oprecht geïnteresseerd. De businesstrip was nu al succesvol!

dinsdag 28 oktober 2008

Dinsdag 28 oktober: CERNET

Tijdens het ontbijt werd duidelijk wat de impact van het financiële nieuws was. Beursen gaan stijl naar beneden in Azië, Europa en VS. Samengevat: wij werden er niet blij van. De beursen blijken in te storten. In het gezelschap wordt druk gefilosofeerd wat de impact is voor de media en entertainment-industrie. Leningen zullen duurder worden, consumentenvertrouwen en dus bestedingen zullen dalen... Hmm, geen vrolijke tijden dus.

Vanochtend beginnen we toch dapper met een bezoek aan CERNET de ICT-provider van de Chinese educatie. Ook hier geldt de wet van de grote getallen. In het primaire onderwijs 105 miljoen studenten met 6,13 miljoen docenten, in het hoger onderwijs 57 miljoen studenten met 3,47 miljoen docenten en in het private onderwijs 45 miljoen studenten en 1,44 miljoen docenten. Wow! Wat een getallen.

CERNET kent drie richtingen:
1. Ontwikkel het onderwijs --> veelal gratis onderijs
2. Focus ook op het primaire onderwijs --> vroeger veelal focus op het hoger onderwijs
3. Meer focus op carriere ontwikkeling van studenten --> focus op beroepsonderwijs

Studenten worden veelal door de overheid financieel ondersteund. De overheid betaalt de huisvestiging, de boeken, etc. Dit geldt voor minimaal 8 miljoen studenten dus het kost al snel heel veel.

Bijzonder om te horen hoe fluctuaties in de samenleving de invulling van de onderwijstaak door de overheid zorgt voor complexe uitdagingen. De geboortebeperking heeft bijvoorbeeld een enorme impact op het onderwijs. In 1998 waren er 600.000 lagere scholen, in 2008 nog maar 320.000 scholen. Dit vooral door de afname van het aantal leerlingen. Kortom, een bijzondere uitdaging om in control te blijven.

Een bijzondere quote: "Als de schoolbel in China gaat, gaan er net zoveel kinderen op hetzelfde moment naar school als er mensen in de Verenigde Staten wonen". Geeft een beeld van de omvang.

CERNET probeert de internetbelofte van educatie voor China te managen. Ze claimen:
- CERNET is de telecom-provider van de Chinese educatieve sector
- CERNET is de Yahoo van de Chinese educative sector

Ze doen dit met veel energie.

maandag 27 oktober 2008

Zoekt en gij zult vinden

Aansluitend gingen we op bezoek bij Sohu.com Inc. In een groot businesspark waar vele nationale en internationale bedrijven zitten.

Sohu.com is een jong internetbedrijf met een omzet van 150 miljoen dollar per jaar (in 2008 tot Q3: 120 miljoen dollar). De jonge vice-president legt ons in spijkerbroek uit dat Sohu.com de volgende drie type diensten levert:

1. Internet portals / communities, zoals
a. www.sohu.com een media portal
b. www.chinaren.com een alumni club
c. www.focus.cn een soort van funda.nl
2. Zoekmachine: www.sogou.com, de grootste Chinese zoekmachine na Baidu (www.baidu.com)
3. Interactieve games: zie onder andere www.17173.com

Een open gesprek over Chinees marktleiderschap. Sterk gefocust op groei maar wel op een bewuste, stap-voor-stap-manier. Het was bijzonder om door het kantoor van Sohu.com te mogen lopen. Honderden hardwerkende jongeren, allemaal in hun eigen werknis, online media aan het maken. Niemand keek op of om.

De avond werd afgesloten met een diner (Peking-eend, de echte volgens de kenners), een korte theatershow (de echte volgens de kenners) en een massage (een hardhandige volgens mijn rugje).

Lunch & Zo

Na de GAPP liepen we naar een restaurant (Chinees uiteraard). We kregen eerst een instructie thee-inschenken-voor-gevorderen en daarna schoof Jeremy Goldkorn aan. Jeremy is een zuid-afrikaan en hij woont al zestien jaar in Beijing. Hij heeft het www.danwei.org opgezet. Dat het niet heel erg eenvoudig is om een mediabedrijf in China op te zetten en uit te bouwen onderbouwde Jeremy met sprekende anekdotes. Hij gaf aan in welke segment (glossy tijdschriften) het gemakkelijker ging en in welke segmenten (nieuws, kranten, e.d.) het onmogelijk was.


Daarna gingen we met de bus naar Huawei. Een internationale marktleider op het gebeied van telecom solutions. Boeiend en groots. De anekdote werd verteld dat de oprichter 10 jaar geleden begonnen is met 275 dollar. Het bedrijf is nu enkele miljarden waard. Ze doen het beter dan onze aandelen op de beurs (de eerste beursberichten sijpelen onze groep binnen dat de beurs op maandag weer dramatisch laag wordt geopend).

Maandag 27 oktober: GAPP

Vanochtend begonnen we met een formeel bezoek aan de General Administration of the Press and Publication of the People’s Republic of China (GAPP). Het bureau heeft als taak om wetten te initiëren en te bewaken in relatie tot:

- Copyright issues
- Printing & Publishing wetten (ook op het Internet)
- Administratiewetten

Tevens ziet het bureau als taak om de Media en Entertainment Industrie in China te ontwikkelen.

We spraken met de Chief der Chiefs, de Vice-Minister van het GAPP. De meeting was in een formele setting en voordat de Vice-Minister zelf kwam, kwamen zijn secondanten kennismaken. De Vice-Minister zette in een voorbereide speech in het Chinees (met een Engelse tolk) het media-beleid uit en vertelde ook over de omvang van de Chinese mediasector.

De long tail is hier zelfs geen dunne maar een dikke staart. Een voorbeeldje. Om de regio’s te ontwikkelen, wil de overheid werken aan een leesbevorderingsprogramma. Men wil daarom bereiken dat iedere gemeente in China een eigen bibliotheek+ kent. Bibliotheek+, omdat men wil dat je er meer kunt doen dan alleen boeken lenen. Bijvoorbeeld dat het ook een ontmoetingsplek is (het lijkt haast of ze de Openbare Bibliotheek van Amsterdam in gedachten hebben :-)). Iedere bibliotheek+ moet dan beschikken over minimaal 1.000 titels. Nu de long tail: er zijn in China circa 614.000 gemeenten. Dat betekent dus 614.000.000 boeken die even uitgezet worden. Stel dat men mijn kinderboek ‘Het geluk van een bokmuis’ opneemt, dan ben ik meteen een van Nederlands grootste kinderboekenschrijvers (met 614.000 verkochte exemplaren).

Alle getallen die de Vice-Minister presenteert zijn groots. Hij geeft zelf open aan dat de ratio’s daarentegen relatief laag zijn. Het aantal boeken per inwoner, bijvoorbeeld. Om de trend uit Uitgever aan het Woord inzake de verwachte opkomst van het e-book meteen in perspectief te zetten. In China zijn er nu, als onderdeel van de ‘to go outside’ mediacampagne, 400.000 e-books uitgezet.

Belangrijkste punten uit de boeiende lezing en de (relatief) open discussie was:
- China wil de copyrights aan gaan pakken, maar ook de omvang van piraterij is zo immens groot dat dit tijd zal kosten;
- China gaat samenwerken op het gebied van media, maar zeer voorzichtig en ze zullen nimmer de regie uit handen geven;
- Online uitgeven is hier voornamelijk ook advertisement-base. Er is ook in China nog geen ander alternatief voorhanden.

zondag 26 oktober 2008

Enerverende dag

Direct om twaalf uur stapten we in ‘onze’ bus die ons bracht naar Sierk Vojacek. Sierk leidt een productiemaatschappij die zetelt in Beijing, Shanghai en Amsterdam. De organisatie ‘Sierk Vojacek & Partners’ genaamd is een partner van IDTV.

Sierk vertelde uitgebreid over zijn visie over China en de media-ontwikkelingen. Ondanks een slaapgebrek door een nacht over te slaan zonder slapen was de lezing zeer interessant en hield ons scherp.

Tegelijkertijd kregen we een voortreffelijk lunch aangeboden.

Hierna gingen we met twee Chinese bootjes varen op de Houhai Zee (is eigenlijk een meer, maar ach what is in a name). Bijzondere ervaring. Heen met wind mee, leken onze roeiers stoere mannen. Terug met wind tegen, was de stoerigheid voorbij.

Daarna met de schemer in aantocht gingen we fietsen kriskras door Beijing. Bijzonder gaaf! De Verboden Stad gezien (buitenkant om het al donker was) en het beroemde Plein van de Hemelse Vrede.

Na afloop gingen we onder een grand Chinees buffet napraten over de bijzonder enerverende eerste dag en na 30 uren zonder slaap ging iedereen snel naar zijn/haar hotelkamer.